Vanuit Nevers hebben we nog een uitstapje gemaakt naar Vezelay, een voor pelgrims, aantrekkelijke plaats in de buurt. De passagiers werden gedropped zo'n 10 km voor de daadwerkelijke bestemming zodat men het échte pelgrimsgevoel kon beleven door een wandeltocht in het betreffende landschap te ervaren. Voor sommigen een eitje maar voor velen een hele opgave. De laatste klim naar de top om nevenstaande kerk te bereiken was een ware crime. De beloning voor al dit klimwerk kunt u hieronder zien op de foto van de chauffeurs. Wat een uitzicht! (niet de chauffeurs natuurlijk maar de achtergrond)
Vézelay ligt aan de Cure en kruipt op tegen de wand van een ongeveer 300 meter hoge, beschermde heuvel, "la colline éternelle". Op de top ligt de al eveneens beschermde abdijkerk la Madeleine. De kerk werd later tot basiliek uitgeroepen. Op ongeveer 2 km van Vézelay, aan de voet van de heuvel in de gemeente Saint-Père, staat het kerkje van Saint-Père-sous-Vézelay. Met de bouw is begonnen rond 1200. Het zeer zuivere kerkje vertoont alle stijlveranderingen van de 13e tot de 15e eeuw.
Pelgrimsoord
In 850 hadden zich aan de voet van de heuvel al Benedictijnse nonnen gevestigd, later gevolg door monniken, die in een klooster bovenop de heuvel gingen wonen. Vézelay kreeg vanaf omstreeks 1050 de status van bedevaartsoord. De toevloed van pelgrims was zo groot, dat de oude abdijkerk al snel te klein werd. In 1096 begon men aan de bouw van een nieuwe. Het bedevaartsdorpje werd een stad van meer dan 1000 inwoners.
De abdijkerk werd een begeerde laatste pleister- en verzamelplaats vooraleer de lange tocht naar Santiago de Compostela aan te vatten. In 1120 vond een enorme ramp plaats: meer dan 1000 pelgrims vonden de dood, toen de grote kerk in vlammen opging. De nieuwbouw, waarmee meteen werd begonnen, was voltooid in 1185. Op enkele aanpassingen in het midden van de 13e eeuw na bleef de abdijkerk een aantal eeuwen onaangeroerd. In de 19e eeuw werd de kerk onder leiding van de architect Viollet-le-Duc gerestaureerd. |